Verhaal

De vissersdroom van de vader van Dolf Jansen

Fallback image Eva Vriend

De vader van cabaretier Dolf Jansen groeide op in Vollenhove. Hij droomde van een vissermanbestaan. Het is er nooit van gekomen. Maar zijn hele leven bleef hij naar het water trekken, net als zoon Dolf.

Dolf Jansen geknipt

De vader van Dolf Jansen (1963) mocht als jonge jongen af en toe mee met een visser. En dat deed hij maar al te graag. Vissen had iets spannends. Bleef het weer rustig? Zaten de netten vol of niet? Hij moet in de haven van Vollenhove hebben staan wachten, popelend, hopende dat er een plekje was aan boord van een vissersschip.

Rudolf Hendrik Jansen bleef zijn hele leven een sterke band houden met Vollenhove. Alles wat te maken had met kust, polders en dijken boeide hem. De boekenkast stond vol met boeken over de Zuiderzee. Op vakanties wandelden ze urenlang langs het water. Vanuit zijn latere woonplaats Den Helder maakt hij met zijn vrouw zondagse ritjes naar het voormalig Zuiderzee-eiland Wieringen.

Zijn vader werd geboren in 1933, een jaar na de voltooiing van de Afsluitdijk. Dolf heeft er eigenlijk nooit bij stil gestaan dat zijn vader de Zuiderzee zelf niet heeft meegemaakt. In de verhalen van zijn vader leek de zee nog zout, met eb en vloed. Net als in Vollenhove zelf, waar het IJsselmeer lange tijd 'ons zeetje' bleef.

Dat het gezin Jansen de overgang van Zuiderzeestadje naar polderrandplaats van nabij meemaakte, heeft zijn vader op de een of andere manier gevormd. Het gezin stond toen middenin de Vollenhoofse samenleving. Dolfs opa was huisarts. Iedereen kende dokter Jansen.

Toen in 1929 de Zuiderzee lange tijd was dichtgevroren, organiseerde Albert Jacob Jansen met anderen een hulpkonvooi over het ijs naar het eiland Schokland. Er woonden een paar gezinnen van de mannen die de vuurtoren bedienden. In die strenge winter was er dringend eten en medische hulp nodig. Opa Jansen was ook een van de oprichters van een voetbalvereniging in Vollenhove.

Graf A.J. Jansen

 

Dat Vollenhove vaak liefkozend 'Veno' wordt genoemd, weet Dolf maar al te goed. Zijn vader noemde Vollenhove bij voorkeur bij deze Nedersaksisch bijnaam. Later ging de voetbalclub zo heten. En als iemand hem vroeg waar hij was geboren, antwoordde hij trots: 'Stad Vollenhove'. 'Dat ''stad' moest er per se voor,' zegt Dolf, omdat dat in Vollenhove zelf toen belangrijk was: of je uit de stad of uit het land van Vollenhove kwam.

Rudolf Jansen werd geen visser. Toen hij wat ouder werd, zag hij zichzelf bakker worden. Bakker in Vollenhove, brood verkopen aan vissers. Maar als huisartsenzoon hoorde hij een hogere opleiding te doen, vonden zijn ouders. Het werd de hogere hotelschool. Hij belandde in de horeca. En Dolf groeide op in Amsterdam.

Dolf en zijn vader spraken verder niet veel over vroeger of over de vraag waarom het leven loopt zoals het loopt. 'Zo'n gezin waren we niet.' Dolf weet wel dat hij zich, net als zijn vader, voelt aangetrokken tot de kust en het water. Als hij reist, dan naar een kuststrook. De westkust van Ierland, of de Verenigde Staten, steden met veel water, Stockholm, Vancouver.

Zijn vader overleed in april 2017. Hij werd begraven in zijn woonplaats Den Helder. In samenspraak met zijn vrouw had hij daar een graf gekocht. Maar het liefst was vader begraven in Vollenhove, zijn 'Stad Vollenhove'.

'Het werd een mythisch ding voor hem,' zegt Dolf. Het leek alsof zijn vader zich later in zijn leven nooit meer ergens zo heeft thuis gevoeld. In Vollenhove was de wereld toen zoals hij altijd had moeten blijven.

 

Bron info over dr. A.J. Jansen: http://www.henkvanheerde.nl/vollenhove

Foto graf A.J. Jansen: Henk van Heerde, http://www.henkvanheerde.nl/vollenhove/  

Fotograaf Dolf Jansen: Martin Oudshoorn

 

Alle rechten voorbehouden