Vincent Erdin
Het is geen geheim dat veel bezoekers een herinnering hebben aan het Zuiderzeedorp, dat is toch dat museum/ dorp waar je met de boot heen kunt varen? is een veel gehoorde opmerking. Inderdaad dat klopt dat is de vaarverbinding tussen parkeerplaats - entreepaviljoen en de aanlegsteiger in een geregelde dienst tussen eind maart en eind oktober. Voor bezoekers die graag een wandeling maken vanaf het NS station: volg de haven en de vestingwal.
Maar dat is buiten. Maar wat als het Zuiderzeedorp gesloten is. Dan moet het Schathuijs juist een reden zijn om daar ook eens naar toe te gaan. Schathuijs en Zuiderzeedorp vullen elkaar aan. Wat je buiten niet kunt laten zien komt binnen aan de orde.
Nu al lopen er veel lijntjes om dit najaar en een deel van het voorjaar een expositie in te richten over 'wol' een wollig thema waar je het bij voorbaat al warm van zou kunnen krijgen.
Bij wil denkt vrijwel iedereen aan een schaap en in het verlengde daarvan weer aan lammeren. Schapen komen zijn of waren vrijwel overal in Nederland te zien. Een indringer heeft er inmiddels in de afgelopen jaren al menigeen verslonden.
Schapen komen als boerderijdier voor, een schaapskudde, om mee te fokken, bij een kinderboerderij ontbreekt zelden een schaap. Het dier spreekt tot de verbeelding.
Behalve op deze levende manier komen ze ook voor in verhalen.
De nieuwe expositie wil het verhaal gaan vertellen over wol, hoe dat is nog de vraag maar krijgt de bezoeker vanzelf te zien. Maar gesteld dat er bruiklenen van andere musea nodig zijn om een goed beeld van het thema te geven dan moet er op tijd worden nagedacht of dat werk beschikbaar is en hoe het van elders naar het Schathuijs komt en onder welke voorwaarden het uitgeleend wordt. Achter de schermen zijn er tal van mensen bezig om dit voor te bereiden, na te denken hoe de inrichting moet zij. Hoe laat je iets op een goede manier zien, hoe moet de verlichting zijn etc. Een kunstwerk uit bijvoorbeeld de 17 de eeuw vraagt om een hele andere benadering dan iets wat ter plekke in een atelier gemaakt gaat worden.
In een aantal bijdragen zal het schaap samen met het lam aan de orde komen. Schaapscheerdersdagen zijn noodzakelijk om het dier van de dikke wintervacht te ontdoen. Maar wat kun je met die vacht die er dan ligt.
De toepassing is interessant, behalve de meest bekende kunnen kunstenaars met een uitgesproken natuurproduct aan de slag en dat kan weer een hele andere kijk geven op wol.
Het Schathuijs wil met een expositie toch ook een beetje prikkelen, aanzetten tot nadenken maar ook kunstenaars de ruimte geven om hun fantasie te gebruiken. Wie weet kijkt u na het bezoek ineens heel anders tegen het natuurproduct aan.
De bijdrage is onder gebracht bij de rubriek Ambachten maar ook hier lopen dingen door elkaar, een schaap is gewoon een dier waar iemand in handelt en geld mee wil verdienen. Daaruit blijkt wel dat er veel nostalgie om het dier heen hangt. Misschien wordt het op die expositie en in de bijdrage toch een beetje ontrafelt hoe dat vroeger en nu met elkaar verweven is.
bijdrage geplaatst: 3 maart 2026
afbeelding: auteur