Vincent Erdin
Veel geblaat en weinig wol, en Veel makke schapen in een hok.
Met het eerste wordt bedoeld te zeggen dat een spreker wel langdradig kan zijn en veel woorden gebruikt maar er eigenlijk geen duidelijk betoog is waar een vergadering iets mee kan doen.
Met het tweede: doorschuiven en een beetje aanduwen dan kunnen er nog meer schapen in datzelfde hok.
In het OV komt dat met enige regelmaat voor: een overvolle bus, metro, tram of trein en toch wil iedere wachtende mee.
Schapen staan bekend om hun aaibaarheid, de zachte vacht nodigt daartoe ook zeker uit. Maar wat te denken van de eigengereide kudde die niet accepteert dat er een vreemde in hun weiland komt. Schapen zijn in dat geval nieuwsgierig maar ook bijzonder eigenwijs. Probeer als indringer dan meer eens een rechte weg af te leggen, ingesloten door zo'n 40 van die wollige beesten. Natuurlijk proberen ze de indringer te verdrijven maar helaas niet altijd in een keer naar de juiste kant van het weiland.
Waarom moet je als vreemde in zo'n weiland zijn, een paar keer was dat om iets op de foto te zetten. In het eerste geval was dat een monumentje op een dijk. Een waterschap wil graag dat het gras op een dijk kort gehouden wordt en verpacht kavels van de dijk om te laten begrazen.
In het tweede geval was dat om een relict van een oude spoorbrug in het landschap vast te leggen. De spoorlijn was al decennia geleden opgeheven maar op sommige plaatsen was nog een restant van een bruggehoofd te zien waar rails en water elkaar passeerden. Veel was het niet.
Schapen waren niet gediend van een indringer en staakten het vreedzame gegraas en renden als een man/ schaap op de indringer af om eerst van een afstandje toe te kijken maar dan toch redelijk in het offensief te gaan. Bewoog de indringer zich dan vormden ze ineens een ware kring waardoor de indringer ingesloten werd. En zie dan maar eens naar het hek van het weiland te komen. Luisteren was er niet bij want ja: geen schaapherder, en dat is de stem van de man of vrouw waar schapen wel naar luisteren. Dus voetje voor voetje toch maar proberen bij die wollige dieren vandaan te komen en niet in een sloot terecht te komen. Nu zijn schapen redelijk vreedzaam en niet bijtgraag, dat scheelt dan weer. Zonder kleerscheuren of verwondingen werd het hek bereikt en was het merkwaardige avontuur ten einde.
Terug naar die spreekwoorden. Vooral op veemarkten kwam dat vaak genoeg voor dat een boer of zijn handelaar met veel schapen aan kwam zetten die verkocht konden worden. Zie die dan maar eens in een standaard hok kwijt te raken, gewoon een beetje duwen en drukken zodat er nog een stuk of wat bij konden. En anders dan toch maar een tweede hokje er bij nemen. Met lammeren was het idem dito, die beestjes waren al zo groot dat ze op de markt gebracht konden worden.
Het geblaat was dan niet van de lucht, zeker niet bij het uitladen en evenmin bij het inladen in het gunstigste geval als er een mooie koop was gesloten op weg naar een nieuwe eigenaar en anders terug naar de boerderij waar ze vandaan kwamen.
Op veel plaatsen waren tot medio de jaren tachtig nog wel eens jaarmarkten met een eenmalige veemarkt. Er werden schapen aangevoerd en het was leuk voor de toeristen, niet zelden waren die jaarmarkten in het zomerseizoen (juli/ augustus).
Op zaterdag 6 juni is er een grote schapenmarkt in de buurt van Ermelo. Ermelo ligt aan de rand van de Veluwe en ooit moeten er op deze uitgestrekte heide tal van schaapskudden hebben rondgelopen. Het is een tweejaarlijks evenement waar niet minder dan 32 schapenrassen met in totaal 600 dieren acte de presence zullen geven.
Behalve de schapen is er van alles te beleven, kleding, kunst, verven van wol, gebruiken van wol. Dat haakt aan bij het thema van de najaarsexpositie in het Schathuijs van het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen: 'Wol'. Wat kun je met dit natuurproduct, hoe kijken verschillende kunstenaars naar de toepassing.
In een vorige bijdrage werden de mini schapen genoemd. Met recht mini en nu zijn ze te zien. Ook zij zijn geknipt want scheren is bijna niet te doen dan zou er helemaal niets van overblijven.
bijdrage geplaatst: 7 mei 2026
afbeelding: JG en LvdB (geplaatst met toestemming), namen van de figuranten: Pascal is het witte schaap van het ras Ousseant, dat is het kleinste ras schaap ter wereld. Van oorsprong komen ze van het eiland Ousseant bij Bretagne en hebben een schouderhoogte van plm. 45 cm.) en Coco het zwarte schaap.